De Van Welderenstraat werd aan het einde van de negentiende eeuw aangelegd in het centrum van Nijmegen, nadat de oude vestingwerken waren ontmanteld en gesloopt. Door deze stadsuitbreiding ontstond ruimte voor nieuwe, statige straten buiten de voormalige stadsmuren. De Van Welderenstraat groeide al snel uit tot een levendige straat met woningen, winkels en ambachtelijke bedrijven.
Midden in de straat staat een karakteristiek herenhuis dat in 1886 werd gebouwd als een van de eerste panden van de nieuwe stadsuitbreiding. In de twintigste eeuw kreeg het een prominente commerciële functie toen het Fotobureau Gelderland, later Fotopersbureau Gelderland, zich er vestigde. Het bureau legde tientallen jaren het dagelijks leven en belangrijke gebeurtenissen in Nijmegen vast. De etalage trok veel bekijks; voorbijgangers bleven regelmatig staan om de nieuwste foto’s te bekijken.
Hoewel grote delen van de Nijmeegse binnenstad tijdens het bombardement van 1944 werden verwoest, bleef de Van Welderenstraat grotendeels behouden. Daardoor is een belangrijk deel van de oorspronkelijke negentiende-eeuwse bebouwing nog altijd bewaard gebleven. Tegenwoordig heeft het voormalige bedrijfspand zijn winkelbestemming verloren en is het opgedeeld in kamers met een woonfunctie.
Op de historische foto staat de paard en wagen van bakkerij Tromp uit Hatert. In de eerste helft van de twintigste eeuw vormde deze bakkerij een belangrijke voorziening voor het destijds nog agrarische dorp. Bakker Gerrit Tromp en later zijn opvolgers bezorgden dagelijks brood bij de inwoners. Aanvankelijk gebeurde dat met paard en wagen, waarna de bezorging later overging op de bakfiets en uiteindelijk op gemotoriseerde bedrijfswagens.
De bakkerij bakte niet alleen eigen brood, maar fungeerde ook als loonbakkerij. Veel gezinnen beschikten wel over meel, maar niet over een eigen bakoven. Zij bereidden thuis het deeg en brachten dit naar de oven van Tromp om het daar te laten afbakken.
De familie Tromp speelde bovendien een rol in de ontwikkeling van Hatert. In 1907 richtte bakker Arnoldus Johannes Tromp de Boerenleenbank van Hatert op om lokale boeren van krediet te voorzien. De administratie werd in de beginjaren vanuit de huiskamer van de bakkerij verzorgd. Het familiebedrijf bleef bestaan tot de sluiting in 1964.